زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

ابابیل (قرآن)





از حیواناتی که در آیات قرآن به آنان اشاره شده، «ابابیل» است.


۱ - معرفی اباببل



واژه ابابیل، در نظر برخی لغت شناسان جمع بدون مفرد است. عده‌ای دیگر برای آن مفردهایی مانند «ابیل» و «ابول» ذکر کرده‌اند. این واژه به معنای وصفی دسته‌های پراکنده و دو واژه طیر و ابابیل (طیرا ابابیل) مجموعا به معنای دسته‌های پراکنده پرندگان است. در زبان فارسی کاربرد ابابیل بر پرندگان داستان اصحاب فیل (پرستو یا...) گزارش شده است.
[۵] دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا.


۲ - عناوین مرتبط



ابابیل و اصحاب فیل (قرآن)، ابابیل و خرق عادت (قرآن)، ابابیل و قدرت خدا (قرآن)، سلاح ابابیل (قرآن)، مأموریت ابابیل (قرآن).

۳ - پانویس


۱. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۱، ص۶.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۸.    
۳. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۰، ص۴۴۲.    
۴. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۰، ص۴۴۲.    
۵. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا.


۴ - منبع


مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۲، ص۴۵، برگرفته از مقاله «ابابیل».    


رده‌های این صفحه : ابابیل | موضوعات قرآنی




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.